مقدماتی جام جهانی 1998 فرانسه برای ایران فراز و نشیب و تلخی و شیرینهای زیادی داشت. بازیهای مرحله

اول با رکورد تاریخی 17 گله ایران برابر مالدیو شروع شد. مرحله اول برای تیم ملی خیلی راحت بود و هیچ تیمی

حریف ایران نشد.

در مرحله نهایی در کنار چین، عربستان، قطر و کویت قرار گرفتیم. تیم ملی در هر دو دیدار رفت برگشت چین را

با حساب 4 بر 2 و 4 بر 1 پیروز شد.

شرایط برای تیم ملی خوب پیش میرفت، قطر را در آزادی بردیم و با عربستان در تهران یک بر یک مساوی شدیم.

کویت هم در کویت حریف تیم ملی نشد.

اما همه چیز از سه بازی آخر تازه شروع شد.

اگر در سه بازی آخر 4 امتیاز می گرفتیم تمام بود. اما در تهران سه امتیاز حساس با کویت را نگرفتیم و با

تساوی کارمان سخت شد. در عربستان در عین ناباوری و در یک بازی تلخ با اخراج محمد خاکپور با یک گل

مغلوب عربستان شدیم و در بازی آخر با قطر ناباورانه بازی کردیم، بازی عصبی و نا هماهنگ، اخراج باقری

و دو گل از قطر... همه چیز تمام شد تا در پلی آف برابر ژاپن قرار بگیریم.

تیمی که شانس اول آسیا بود حالا باید در مالزی برای شانسهای آخر بازی کند، 3-2 به نفع ژاپن بازی تمام

شد، از آن بازی گل بخودی استاد اسدی که البته قبل از آن آفساید اعلام شده بود در ذهن همه باقی مانده.

بازی سختی که عابدزاده را مصدوم تر از قبل کرد. بازیی که نتیجه اش در 120 دقیقه مشخص شد.

اما باز هم کار به یک پلی آف دیگر کشید و شانس حضور در جام جهانی بعنوان سی و دومین تیم!

از اینجا به بعد را همه یادشان است....

ملبورن، استرالیا، آزادی، والدیر ویرا و جواد خیابانی...